برای هتل‌داران نه تنها بلندترین هتل، بلکه داشتن عنوان کوچکترین هتل هم از جذابیت ویژه‌ای برخوردار است. این عنوان متعلق به هتلی نقلی به نام «پونتا گرانده» در یکی از جزایر قناری است. ساختمان این هتل سه ستاره در قرن هفدهم میلادی ساخته شده و کنار ساحل زیبای جزیره هیرو قرار دارد. این هتل دارای رستورانی کوچک و چهار اتاق است که در اختیار مهمانان خود قرار می‌دهد.


کوچکترین هتل جهان با چهار اتاق

اما بیشترین تعداد اتاق را هتلی در لاس ‌وگاس دارد. این هتل با نام «والنتین» با هفت هزار اتاق در میان هتل‌های رنگارنگ موجود در این شهر رکورددار است.

افتخار داشتن باریکترین هتل جهان به شهر پراگ در جمهوری چک تعلق دارد. عرض ساختمان این هتل تنها ۳ متر و ۲۸ سانتی‌متر است. «کلمنتین اولد توان» متعلق به قرن ۱۴ میلادی و از آثار باستانی واقع در مرکز شهر پراگ است.

به گزارش دویچه وله، گرانترین سوئيت جهان را می‌توان در هتل پنج ستاره «پرزیدنت ویلسون» در ژنو رزرو کرد. سوئيت پنت‌هاوس ژنو ۱۶۰۰ متر مربع مساحت دارد و قیمت اقامت یک شب در آن چهل هزار یوروست. مهمانان در ازای پرداخت این هزینه هنگفت از امکانات آسایشی متعددی برخوردار هستند.

این سوئیت دوازده اتاق و دوازده حمام و دستشویی دارد. میز بیلیارد، تلویزیونی بسیار بزرگ، باشگاه ورزشی اختصاصی و بالکن وسیع با دیدی رو به دریا از دیگر مزایای گرانترین و بزرگترین سوئیت جهان هستند.

معمولا نشان پنج ستاره برای هتل‌ها گویای بالاترین میزان کیفیت و خدماتی است که هتلی به مهمانان خود ارایه می‌دهد؛ اما هتل برج العرب در دبی هفت ستاره است. این هتل با ۳۰۰ متر ارتفاع تا چندی پیش بلندترین هتل جهان محسوب می‌شد.

ترکیه هم با توجه به صنعت پررونق گردشگری خود، توانسته با هتلی به نام «آدم و حوا» در ردیف کشورهای دارای منحصر به ‌فردترین هتل‌های جهان جای گیرد. بار این هتل با طول ۹۶ متر طولانی‌ترین بار جهان به شمار می رود. هتل «آدم و حوا» در عین حال استخری به طول ۱۴۰ متر دارد که دو برابر استخرهای استاندارد در بازی‌های المپیک است.

حال باید دید مسئولین گردشگری دولت نهم و دهم که بارها و بارها از ساخت هتل های توریست پذیر خبر داده و حتی از ساخت هتل های بسیار برای رونق گردشگری کشور خبر داده بودند، چرا تا کنون نتوانسته اند در جذب توریست و گردشگر خارجی (که البته ایرانی هم همین گونه) توفیق چندانی به دست آورند.