مشاهده کره ی زمین از روی مریخ + عکس

عکس جدیدی که جستجوگر مریخ به تازگی ثبت کرده است را تماشا می کنید. در تصویر زیر کره زمین از روی مریخ قابل مشاهده است.

عکس جدیدی که جستجوگر مریخ به تازگی ثبت کرده است را تماشا می کنید. در تصویر زیر کره زمین از روی مریخ قابل مشاهده است.
نقشه زیر، مسیر دنباله دار سویفت-تاتل، شهاب واره های برجامانده از آن و موقعیت زمین را نسبت به آن نشان میدهد. این نقشه را کارشناسان ناسا به کمک شبکه دوربین های جستجوگر شهاب در سراسر آسمان تهیه کردهاند.

.jpg)
رصدخانه SDO ناسا به تازگي تصاويري از بزرگترين پرتو خورشيدي که طي چهار سال گذشته مشاهده شده را به زمين ارسال کرده است، اين پرتو غول پيکر از لکه اي خورشيدي سرچشمه مي گيرد که به سرعت در حال بزرگتر شدن است.

مجله علمی "نشنال جغرافی" به معرفی شگفت انگیزترین سیاه چاله ای که تلسکوپ فضایی پرتوهای ایکس چاندرا در یک دهه گذشته از آنها تصویربرداری کرده پرداخته است.
تلسکوپ فضایی چاندار 23 ژوئن 1999 پرتاب شد و از 10 سال قبل به رصد آسمان در طیف پرتوهای ایکس پرداخت

این تصویر جدید نیست و در واقع در هشتم مارس سال ۲۰۰۴ گرفته شده است. اما به احتمال زیاد تا به حال آن را ندیده اید، چرا که به نظر می رسد همین چند روز پیش توسط ناسا منتشر شده است. این نخستین عکس از کره زمین است که از روی سیارهای دورتر از ماه گرفته شده. این عکس را مریخ نورد اسپیریت یک ساعت قبل از طلوع خورشید از روی سطح مریخ گرفته تا پیشرفتهایمان به ما نشان بدهد که چقدر کوچک هستیم.
آن نقطهی کم رنگ در وسط تصویر ما هستیم. همه ما!

فضاپيماي كاسيني از نزديكي «ديون»، «انسلادوس» و «تتيس» 3 قمر زحل پرواز كرده و از آنها عكسبرداري كرده و به زمين ارسال كرده است كه در اين تصاوير جزئيات سطح اين قمرها مشخص شده است.
اين تصاوير بين روزهاي 13 و 14 آگوست (22 و 23 مرداد) گرفته شده است و بر طبق اعلام ناسا اين 3 قمر با ساير قمرهاي اين سياره بسيار متفاوت هستند.
عكس قمر «ديون» در روز 13 آگوست (22 مرداد) از فاصله 119 هزار كيلومتري آن گرفته شده و در اين تصوير دهانههايي از يخ ديده ميشود.
ديون حدود 700 مايل (يك هزار و 120 كيلومتر) قطر دارد، در مدار 377 هزار كيلومتري سياره زحل قرا گرفته و فاصله اين قمر تا سيارهاش همانند فاصله تنها قمر سياره ما از زمين است.
قمر «تتيس» وجه اشتراكهاي زيادي با قمر «ديون» دارد و تقريباً هم اندازه قمر «ديون» است. بيشتر سطح آن را يخ تشكيل داده است. در مأموريت جداگانه فضاپيماي كاسيني از فاصله حدود 38 هزار كيلومتري قمر تتيس پرواز كرده و تصوير تهيه كرده است.
سطح قمر «آنسلادوس» نسبت به قمر ديون و تتيس كمتر يخ دارد و تنها حدود 505 كيلومتر آن را يخ تشكيل داده است. در اين مأموريت فضاپيماي كاسيني از منطقه قطبي اين قمر عكسبرداري كرده است.
فضاپيماي كاسيني مأموريتي است كه با همكاري آژانس فضايي آمريكا، آژانس فضايي اروپا و آژانس فضايي ايتاليا انجام شده است. اين فضاپيما در سال 1997 به فضا پرتاب شد و بعد از سفري هفت ساله، در سال 2004 در مدار سياره زحل قرار گرفت و از آن زمان تاكنون توانسته تصاوير ارزشمندي از حلقه سياره زحل و اقمار آن تهيه كند اين فضاپيما در اين مدت مأموريت خود توانست اقمار جديد اين سياره را كشف كند و اطلاعات ارزشمندي را در مورد اين سياره در اختيار دانشمندان قرار دهد.
طبق زمانبندي اصلي مأموريت "كاسيني " بايد در جولاي 2008 (تير 87) مأموريت اين فضاپيما تمام ميشد، اما هم اكنون مأموريت اين فضاپيما تمديد شده است.
جيم گرين، مدير برنامههاي علمي سيارات ناسا گفت: تمديد اين مأموريت به شناخت اسرار ناشناخته سياره زحل كمك ميكند.
این شبها زمین از بقایای غبار برجامانده از دنبالهدار سویفت-تاتل عبور میکند و بارش شهابی برساووشی در حال وقوع است. اوج این پدیده در بامداد جمعه 22 مردادماه اتفاق میافتد که در هر ساعت حدود 60 ساعت از پهنه آسمان عبور میکند.
تصویر نیز مردی را نشان میدهد که در منطقه چاگنهیل در آروزای سوییس ایستاده و چشمانداز ستارگان را از ارتفاع 2هزار متری سطح دریا تماشا میکند. هرچند ماه در آسمان نیست و تاریکی بینظیر آسمان امکان ثبت چنین تصویری را فراهم آورده، اما روشنایی روستای واقع در دره، دامنه کوه را روشن کرده است. این درحالی است که اگر شب کاملا تیره بود، غیر از ستارگان آسمان چیز دیگری را نمیشد دید!
بالای سر رصدگر میتوان خوشه پروین را به وضوح مشاهده کرد که یک شهاب متعلق به بارش شهابی برساووشی پایینتر از آن عبور کرده است. از آنجاکه شهابها بسیار سریع حرکت میکنند، روی عکس و فیلم 20 برابر کمنورتر ثبت میشوند. بنابراین شهاب کمنوری که در تصویر مشخص است، از دید ناظر ایستاده در آنجا بسیار پرنور و به روشنایی ستاره دبران دیده میشد، همان ستاره نارنجی رنگی که کمی دورتر از آرنج چپ این مرد قرار گرفته است. برای تماشای عکس بزرگ، اینجا را کلیک کنید.











رشید طغرل، منجم آماتور ساکن آنکارا در ترکیه، این تصویر را به هنگام طلوع خورشید دیروز گرفت. گردوغبار افق و ابرهای رقیقی که روی خورشید را پوشاندهاند، نور آفتاب را آن قدری کم کردهاند که به سادگی بتوان دو لکه روی خورشید را دید.
پس از مدتها، این نخستین بار است که میتوان دو لکه خورشیدی بزرگ را بدون نیاز به ابزار اپتیکی روی خورشید دید. لکه بالایی که لکه 1092 است، هفته گذشته فوران کرد و طوفان مغناطیسی آن پس از برخورد به زمین، شفق قطبی زیبایی را در مناطق قطبی زمین (عرضهای جغرافیایی بالاتر از 60 درجه) پدید آورد. لکه پایینی که لکه 1093 نام دارد نیز چند روز پیش فوران کرد، اما طوفان ذرات پرانرژی حاصل از آن از کنار زمین عبور کرد و مشکلی به بار نیاورد!

لکههای خورشیدی، بخشهایی از سطح خورشید هستند که به دلیل میدان مغناطیسی شدید، تا 1500 درجه خنکتر از محیط 5500 درجه سانتیگرادی اطراف هستند و از آنجا که درخشش کمتری دارند، در مقایسه با اطراف تیرهتر ظاهر میشوند. تعداد این لکهها در دورهای 11 ساله تغییر میکند که منطبق بر تغییرات فعالیت خورشید است و افزایش آنها به معنی افزایش فعالیتهای خورشیدی و فورانهای مغناطیسی است. تصویر زیر، آخرین فوران در سطح خورشید است که البته با یک تلسکوپ خورشیدی مجهز به فیلتر هیدروژن آلفا بدست آمده است.

یادتان باشد برای تماشای این لکهها روی خورشید حتما از فیلترهای مناسب مانند شیشه جوشکاری یا فیلتر مایلار استفاده کنید و هرگز بدون ابزار محافظ به خورشید زل نزنید، چراکه شدت تابش خورشید به قدری زیاد است که به چشمانتان آسیب میرساند.
دو فضانورد ساکن ایستگاه فضایی بین المللی روز گذشته با هدف تعمیر سیستم خنک کننده این ایستگاه پیاده روی فضایی خود را انجام دادند.
عملیات پیاده روی فضایی دو فضانورد ساکن ایستگاه فضایی بین المللی برای تعویض پمپ آمونیاک سیستم خنک کننده روز شنبه انجام شد و این دو فضانورد به نامهای "داگلاس ویلاک" و "تریسی کالدول دیسون" با هدف تعویض پمپ آمونیاک سیستم خنک کننده ایستگاه فضایی ششمین پیاده روی فضایی طولانی بیرون از ایستگاه فضایی را انجام دادند.
مقامات ناسا اظهار داشتند که این عملیات بسیار دشوار بود و به خصوص یکی از این دو فضانورد هرگز پیاده روی فضایی انجام نداده بود.
