شگفتیهای دنیا

قرار بود یکی از نقش‌های اصلی را ماریون کوتیار بازی کند که ظاهرا به دلیل تداخل زمانی با پروژه‌یی دیگر، جایش را به برنیس بژو داده است. اگر چه ماریون کوتیار بازیگری به مراتب شناخته شده‌تر است و در فیلم‌های ارزشمند بسیاری بازی‌اش را دیده‌ایم، و بژو با فیلم آرتیست، سال گذشته تازه قدم به میدان شناخته شدگی نهاد، اما این نکته یکی از هوشمندی‌های فرهادی است که باید به آن اعتماد کرد. فرهادی توانایی عجیبی در دیدن ذهنی بازیگرش در محصول نهایی و روی پرده، پیش از حتی گریم شدن بازیگر و شروع تولید دارد. شم غریبی که گاهی دست روی کمتر شناخته شده‌ها می‌گذارد و موجب می‌شود مخاطب فکر کند شاید می‌شد گزینه‌یی بهتر از این هم پیدا کرد. اما وقتی محصول را می‌بینی، شک نمی‌کنی که از این بهتر نمی‌شده و این انتخاب، بهترین بوده است. از طرف دیگر حضور طاهار رحیم، بازیگری که با فیلم یک پیامبر [ یا یک پیشگو ] ساخته ژاک اودیار به عالم سینما معرفی شد و جدی گرفته شد و جنس بازی‌اش نشان می‌داد این بازیگر محصولی ترکیبی از ریشه‌یی اشراقی / شرقی و زندگی در محیط غرب است، یعنی همان نکته و اشاره‌یی که لابه‌لای خود فیلم اودیار هم قابل رویت بود. این حرف‌ها شاید خیلی حرف‌های جدی‌ای برای مخاطب در زمانی حدود یک ماه پیش از تولید فیلم جدید فرهادی نباشد، اما برای من آنقدر هیجان‌انگیز است که نمی‌توانم ننویسمش.