به گزارش نیوساینتیست، تازه‌ترین احتمالی که زیست‌شناسان در مورد روند این تکامل مطرح کرده‌اند به گزینش جنسی برمی‌گردد. آنها حدس می‌زنند گردن‌های بلند در رقابت بر سر زرافه‌های ماده، کارایی بیشتری داشته‌اند.

زرافه‌های نر برای این رقابت پهلو‌به پهلو می ایستند و با فشار گردن و سر تلاش می‌کنند رقیب را از میدان به در کنند. به همین دلیل استخوان جمجمه در آنها بسیار‌سخت است و به دو زائده شاخ‌مانند مجهز شده، ساختار استخوانی و ماهیچه‌ای گردن هم بسیار‌محکم طراحی شده است.

جالب است بدانید طول گردن زرافه‌های نر و ماده رشد تقریبا یکسانی داشته اما این ساختار در جنس نر به مراتب سخت‌تر است تا آنجا که می‌تواند با ضربه استخوان‌های حریف را بشکند.

روند مشابه تکامل در زرافه‌های ماده می‌تواند این فرضیه را تحت‌الشعاع قرار دهد اما تعدادی از جانورشناسان معتقدند بقای نسل زرافه‌ها نیازمند تکامل در هر دو جنس نر و ماده بوده است.

آنها تفاوت‌های ظاهری این دو جنس را در حیوانات دیگری مانند طاووس‌ها مطرح می‌کنند که می‌تواند باز هم بخشی از گزینش جنسی باشد. شاید در آینده دلایل قانع‌کننده‌تری برای این شکل از تکامل در زرافه‌ها مطرح شوند اما به احتمال زیاد گزینش جنسی بخشی از آنها خواهد بود.